Stemmen voor Hakendover

Nadat in Tienen tientallen boeren met tractoren protesteerden tegen de geplande oppervlaktetaks (0,70 euro per m² vanaf 2027) en burgemeester Jonathan Holslag de maatregel voorlopig van de gemeenteraadsagenda haalde om eerst “in januari” te overleggen, is in Hakendover een historisch-juridische tegenbeweging op gang gekomen die zelfs de suikerindustrie doet zweten.

Volgens “een bron die anoniem wil blijven maar opvallend veel weet over middeleeuwse perceelsgrenzen” zouden de Hakendoverse boeren namelijk al gesprekken gestart zijn over een vreedzame overname van de Tiense Suikerraffinaderij. Niet omdat ze per se ruzie zoeken, benadrukken ze, maar omdat “de plaats waar die fabriek nu ligt in de middeleeuwen tot het grondgebied Hakendover behoorde, en dus eigenlijk gewoon… laat terugkomen wat van ons is.”

De onderhandelingen zouden “constructief” verlopen. Er is zelfs sprake van een symbolische sleuteloverdracht (met een suikerbiet als ceremonieel object) en een overgangsregering bestaande uit één notaris, twee tractorchauffeurs en iemand die “altijd al eens een fabriek wilde runnen.”

Toch klinkt het in dezelfde adem dat, als Tienen de taks alsnog doorduwt, Hakendover zich genoodzaakt ziet tot een “speciale militaire operatie”. In Hakendoverse termen betekent dat:

“Geen geweld,” klinkt het. “We bedoelen militair in de zin van: heel vroeg opstaan, heel georganiseerd zijn en met fluohesjes werken.”

De Tiense Suikerraffinaderij, die volgens eerdere signalen zelf zwaar geraakt zou worden door de maatregel, kijkt met gemengde gevoelens toe. “We zijn bereid tot dialoog,” aldus een woordvoerder, “maar we hadden niet verwacht dat dit zou escaleren tot een territoriale discussie uit de late middeleeuwen.”

Mocht de vreedzame overname stranden — bijvoorbeeld omdat iemand in Tienen “plots de middeleeuwen niet meer juridisch relevant” vindt — dan ligt Plan B al op tafel: Hakendover bouwt een eigen suikerfabriek.

Werknaam: Suikerabdij 2.0.
Slogan: “Geen taks per vierkante meter, maar liefde per suikerklontje.”

De eerste conceptschets toont een fabriek in de vorm van een biet, met een ophaalbrug “voor het historisch karakter” en een bezoekerscentrum waar kinderen kunnen leren dat grenzen relatief zijn, maar suiker… suiker is voor altijd.