Stemmen voor Hakendover

HAKENDOVER — De paardenprocessie kreeg dit jaar een nieuw, ietwat pijnlijk bijvoeglijk naamwoord opgeplakt: stil. Niet omdat de paarden plots fluisterend over de Tiense berg stappen, maar omdat er langs het parcours opvallend weinig jongeren te bespeuren zijn. Waar vroeger de jeugd nog enthousiast mee opstapte (of minstens enthousiast riep), blijft nu vooral een leegte achter — opgevuld door het zachte gezoem van spelconsoles in slaapkamers overal in de regio.

Volgens kenners is de oorzaak duidelijk: jongeren tonen nog weinig belangstelling voor Hakendoverse tradities. Ze blijven liever thuis om te gamen, terwijl de processie voor sommigen tegenwoordig vooral klinkt als “iets dat ge op paasmaandag moet ondergaan zonder fast travel”.

Daarom lanceert Kris Merckx nu de paardenprocessie-game voor PlayStation. De bedoeling is eenvoudig: als jongeren niet meer spontaan naar de berg komen, dan komt de berg wel naar hun scherm. Met een trailer die verdacht professioneel oogt en een soundtrack die ergens tussen gregoriaans en EDM zweeft, hoopt men de jeugd opnieuw te laten “deelnemen” — al is het dan met duimen in plaats van voeten.

In het spel kan elke gamer een eigen avatar-paard kiezen en volledig personaliseren. Alles is aanpasbaar: van het soort paard tot de kleur van je paard, van het tuig tot de manen. Zelfs de priester die de zegening geeft, is niet langer een vaste waarde: je kan hem vervangen door een pastoor of bisschop naar keuze. De ontwikkelaar noemt dat “keuzevrijheid”; puristen noemen het “liturgische skinning”.

De gameplay is opgebouwd in drie levels, elk met een duidelijke opdracht. Level 1 is pure competitie: je moet als eerste proberen aankomen. Wie ooit een groep ruiters zag rijden op de Tiense Berg, weet dat dit niet eens overdreven is — alleen heeft de digitale versie wél een duidelijke finishlijn.

In Level 2 draait alles om devotie met punten: je moet proberen om je paard zoveel mogelijk wijwater te laten ontvangen wanneer de pastoor de zegening geeft. Positionering is cruciaal, timing nog meer. Wie net te vroeg naar voren schuift, krijgt enkel een symbolische spat. Wie perfect staat, scoort alsof het een heilig headshot is.

Level 3 is het meest omstreden, maar ook het populairst in de testfase: je moet proberen om zoveel mogelijk andere ruiters van hun paard te duwen. In de handleiding heet het “traditionele duwkracht en parcoursdrukte”. In de praktijk is het een elegante combinatie van tactiek, ellebogen en sociale ontsporing.

“We stellen vast,” zegt Kris Merckx de ontwikkelaar van de game, “dat we op zoek moeten gaan naar alternatieve manieren. Paarden spreken kinderen en kleuters minder aan, dino’s en draken des te meer.”

Wij mochten als redactie het spel al uitproberen en het biedt een fantastische interactieve meerwaarde tegenover de echte processie. In de echte versie kan je je paard niet herkleuren, je geestelijke niet wisselen, en je concurrent niet met een welgemikte duw uit balans brengen zonder meteen in een lokaal schandaal te belanden. In de game kan dat allemaal — met een scorebord en optionele replay.

“Het heeft nog heel wat groeipotentieel,” meent Kris Merckx, “mogelijk zal de processie in 2050 100% interactief en digitaal zijn. We denken ook na over hoe we met AI de gebruikerservaring nog meer kunnen verbeteren.”

En zo wordt de toekomst van Hakendover stilaan duidelijk: minder stappen, meer pixels — maar altijd bergop, en nu ook met een instellingenmenu.